Yargılamak kolay.
Yargılamamak zor.
Kolay seçimleri herkes yapar.
Zor seçimleri kimler yapar?

Dıştan İçe

Yargılıyorum.

Öyleyse doğruyum.

Doğruyum, öyleyse haklıyım.

Haklıyım, öyleyse güçlüyüm.

Güçlüyüm, öyleyse kontroldeyim.

Kontroldeyim, öyleyse güvendeyim.


Tam tersi?

İçten Dışa

Güvende olduğumu hissetmek isterim.

O zaman kontrolde olduğumu hissetmeliyim.

Kontrolde hissetmek için güçlü olmak isterim.

Güçlü olmak için haklı olmalıyım.

Haklı olmak için doğru olmalıyım.

Doğru olmak için yargılıyorum.


Devamı?

Yargılıyorsam dinlemiyorum.

Dinlemiyorsam anlamıyorum.

Anlamıyorsam yargılıyorum.

Yargılayınca çözemiyorum.

Yargılamasam dinleyebilirim.

Dinlersem anlayabilirim.

Anlarsam kontroldeyiz.

Kontroldeysek çözebiliriz.

Peki yargılamamak kolay mı?

-Değil.

Mümkün mü?

-Evet.

Her zaman, herkesle, her durumda?

-Hayır.

En azından bir diyaloğun ilk 1 dakikasında?

-Mümkün.

Kasmaya değer mi?

-Bilmem? Dene.

Peki denediğime değer mi?

-Yargılamadığında özgürleştiğini ve daha iyi bir versiyonuna dönüştüğünü hissedersen, evet.

Maliyeti?

-Bilinçli efor, irade, bazen doğrularından, haklı olmaktan vazgeçmek.

Hadi ben yargılamayayım, ama ya karşımdaki beni yargılıyorsa?

-Onun seni yargılaması sana iyi geliyorsa, sen de yargıla. Ama iyi gelmiyorsa? O zaman, anla…

Yorum bırakın